Trouse
10-01-2007, 01:05 AM
Hey, I'm new to the Poetry section. I thought I'd post a translation of a poem I made. The original is in Dutch (I'll post that one as well, it rhymes in Dutch), but I translated it not so long ago. Anyway, the poem is dedicated to my father (who died of cancer in 1996). I hope you like it.
Crown of Thorns
I’ve lost my way, my interpretation of time
And space, my mind is confused
Loss of senses, my sensors are shutting down
This white noise is why I’m losing sanity
What am I to believe, the meaning of life
Questions without answers, heading for emptiness
Sliding plates bring volcanic eruptions
Total chaos will lead to total corruption
Anarchy reigns. Am I my own saviour?
Exceeding mythological proportions, my own shepherd?
Or am I wearing a crown of thorns, doomed to suffer?
My verdict is riveted, I can’t distinguish myself
And my dark and twisted alter-ego
An Antichrist, malicious and malignant
An embodiment of my putrefied self
Which snatches away every bit of hope I have
But loe and behold, a new Messias is born
The Light itself, a new source of eternal inspiration
I finally find myself, paranoia leaves my brain
I can see clear again, I can be myself again
Life once more fills the holes in my soul
And shows me nothing could be gained down there
Now I walk with my head held up high
I want to show the world that I’m not just all talks
Love is life,
Life is love.
I miss you.
Love, me
~~~~~~~~~~~~
Dutch version:
Doornenkroon
Ik ben de weg kwijt, mijn interpretatie van tijd
En ruimte, mijn mentaliteit die aan verwarring lijdt
Verstand kwijt, mijn sensoren werken niet naar behoren
Of misschien ook wel, maar deze ruis blijft storen
Wat moet ik geloven, de zin van dit leven
Vragen zonder antwoorden, leegte waar ik op afsteven
Schuivende platen brengen vulkanische erupties
Totale chaos leidt tot totale corruptie
Anarchie heerst. Ben ik mijn eigen redder?
Buiten mythische proporties, mijn eigen herder?
Of draag ik een doornenkroon, gedoemd om te lijden?
Mijn vonnis geklonken, kan mij niet onderscheiden
Van mijn duistere tweede persoonlijkheid
Een antichrist, snode plannen onbetwist
Een verpersoonlijking van mijn kwaadheid
Dat elk greintje hoop uit mijn handen grist
Maar zie, een nieuwe Messias wordt geboren
Het licht zelve, een nieuwe bron om aan te boren
Ik hervind mijzelf, paranoia verlaat mijn brein
Ik kan weer helder zien, weer mezelf zijn
Leven vult wederom de gaten in mijn ziel
En laat zien dat daar beneden niets te halen viel
Nu loop ik met geheven hoofd door de wereld
En wil laten zien dat ik meer dan een pantoffelheld.
Leven is liefde,
Liefde is leven.
Ik mis je.
Liefs, ik
~~~~~~~~~~
If you liked it, you could rep me. I'd be very grateful.
Crown of Thorns
I’ve lost my way, my interpretation of time
And space, my mind is confused
Loss of senses, my sensors are shutting down
This white noise is why I’m losing sanity
What am I to believe, the meaning of life
Questions without answers, heading for emptiness
Sliding plates bring volcanic eruptions
Total chaos will lead to total corruption
Anarchy reigns. Am I my own saviour?
Exceeding mythological proportions, my own shepherd?
Or am I wearing a crown of thorns, doomed to suffer?
My verdict is riveted, I can’t distinguish myself
And my dark and twisted alter-ego
An Antichrist, malicious and malignant
An embodiment of my putrefied self
Which snatches away every bit of hope I have
But loe and behold, a new Messias is born
The Light itself, a new source of eternal inspiration
I finally find myself, paranoia leaves my brain
I can see clear again, I can be myself again
Life once more fills the holes in my soul
And shows me nothing could be gained down there
Now I walk with my head held up high
I want to show the world that I’m not just all talks
Love is life,
Life is love.
I miss you.
Love, me
~~~~~~~~~~~~
Dutch version:
Doornenkroon
Ik ben de weg kwijt, mijn interpretatie van tijd
En ruimte, mijn mentaliteit die aan verwarring lijdt
Verstand kwijt, mijn sensoren werken niet naar behoren
Of misschien ook wel, maar deze ruis blijft storen
Wat moet ik geloven, de zin van dit leven
Vragen zonder antwoorden, leegte waar ik op afsteven
Schuivende platen brengen vulkanische erupties
Totale chaos leidt tot totale corruptie
Anarchie heerst. Ben ik mijn eigen redder?
Buiten mythische proporties, mijn eigen herder?
Of draag ik een doornenkroon, gedoemd om te lijden?
Mijn vonnis geklonken, kan mij niet onderscheiden
Van mijn duistere tweede persoonlijkheid
Een antichrist, snode plannen onbetwist
Een verpersoonlijking van mijn kwaadheid
Dat elk greintje hoop uit mijn handen grist
Maar zie, een nieuwe Messias wordt geboren
Het licht zelve, een nieuwe bron om aan te boren
Ik hervind mijzelf, paranoia verlaat mijn brein
Ik kan weer helder zien, weer mezelf zijn
Leven vult wederom de gaten in mijn ziel
En laat zien dat daar beneden niets te halen viel
Nu loop ik met geheven hoofd door de wereld
En wil laten zien dat ik meer dan een pantoffelheld.
Leven is liefde,
Liefde is leven.
Ik mis je.
Liefs, ik
~~~~~~~~~~
If you liked it, you could rep me. I'd be very grateful.